Monday, June 29, 2015

පුංචි කථාවක්



නැගෙනහිර අහස එළිය කරන් හිරු ඇවිත්. ඒත් තවම සමන් හිටියේ නින්දේ. එලාම් ඔරලෝසුව හඬ තලනවා. ඔහු ඒකත් විසංධි කලේ අත පත ගගා.. ඔරලෝසුවට පස්සේ දුරකථනය. සමන්ට කේන්තියි හොදටම. කේන්තියෙන් ඔහු දුරකථනයට පයින් ගැහුවා. බිමට රෝල් වෙලා වැටුන දුරකථනය තාමත් කෑ ගහනවා. අස්සේ මහ සද්දෙන් කාමරේ දොර ඇරුනා. සමන් නිදිමත ගානේම දොර දිහා බැලුවා. එතන හිටියේ .. ඔහුගේ හිත ගත් තරුණිය. සමන්ගේ ඇස් ලොකු උනා. ඔහු නැගිටලා ඇඳෙන් වාඩි උනත් තාමත් මේ හීනයක් හැබෑවක් කියලා ඔහුට තෝර ගන්නත් බැරි තරම්. අතර ඔහු ලඟට ඇවිත් අත් දෙක අල්ල ගත්තා. ඇය වගේම ඇගේ ඇසුත් හිනා වෙනවා. සමන් බලන් හිටියේ පියකරු මුහුණ දිහාව. ඇය හිසෙන් කිවේ ඇයත් එක්ක යන්න එන්න. ඔහු ඊට අවනත උනා.

සමන් ඇයත් එක්ක සමණල්ලු අල්ලන්න දිව්වා. හරියට පොඩි ළමයි වගේ. ඊට පස්සේ ලොකු ගහක් යට වාඩි වෙලා කෑම කෑවා. සැණකෙළියකට ගිහින් කතුරු ඔංචිල්ලා පැද්දා. අන්තිමට අයිස්ක්රීම් කෝන් දෙකකුත් අරන් උද්යානයේ බංකුවක වාඩි උනා. සමන් හිටියේ සතුටින්. වගේම ඇයත්. අයිස්ක්රීම් එක අතේ තියන් දෙන්නා මුහුණට මුහුණ බලන් හිටියා. අන්තිමේදී හැදුවේ ඔහුගේ මුහුණ සිප ගන්න. ඇගේ තොල්පෙති සමන්ගේ මුහුණට බොහොම ලං වෙලයි තිබුණේ. මෙන්න එක පාරටම දුරකතනය නාද උනා. සමන් ඇහැරුනේ උඩ ගිහින්. අනේ දෙවියනේ හැම දෙයක්ම වෙලා තිබුණේ හීනෙන්. ඔහුට දැනුනේ කියා ගන්න බැරි තරම් දුකක්. ඔහු දුකෙන්ම දුරකතනය අතට ගත්තා. ඔහුගේ මුහුණේ තිබුණු දුක ටිකෙන් ටික වියැකිලා ගියේ දුරකතනය අතේ තිබිද්දීමයි.  එහි සටහන් වෙලා තිබුණේ ඇගේ නම. ඔහු සතුටෙන් උඩ පැන්නා. අන්තිමේදී හීනෙන් නෙමෙයි හැබැහින් ඇය ඔහුට කථා කරනවා.

Image result for call from her cartoons

නිමි...

No comments:

Post a Comment